Miasto Sabinov leży na równinie zalewowej rzeki Torysa, pomiędzy pasmami górskimi Bachureń i Čergov, na wysokości około 324 metry.
Pierwsza pisemna wzmianka o Sabinowie pochodzi z roku 1248. Ważnym kamieniem milowym był rok 1299, kiedy król Andrzej III. przyznał prawa miejskie. W roku 1405 Sabinov stał się wolnym miastem królewskim a pod koniec XV wieku przystąpił do związku pięciu znaczących miast wschodniosłowackich, znanego jako Pentapolitana.
Miasto rozwijało się przede wszystkim dzięki rzemiosła i handlu, jednak w XIX i na początku XX wieku gospodarka regionu stopniowo popadała w stagnację. Mieszkańcy zajmowali się głównie rolnictwem i pracowali w mniejszych zakładach, na przykład w tartaku, garbarni czy fabryce konserw.
Historyczne centrum miasta zachowało swój charakterystyczny Plac Soczewkowy oraz pozostałości średniowiecznych umocnień. Najważniejszym zabytkiem jest gotycki kościół św. Jana Chrzciciela, którego ołtarz główny pochodzi z warsztatu Mistrza Pawła z Lewoczy. Do innych charakterystycznych zabytków należą renesansowa dzwonnica, dawne liceum, kościoły ewangelickie, świątynia greckokatolicka oraz świątynia prawosławna.
Sabinov był ważnym ośrodkiem edukacji i kultury. Działało tu wiele osobistości słowackiego życia kulturalnego, w tym Bohuša Nosáka-Nezabudova oraz osoby związane z teatrem Janka Borodáča.
W czasie II wojny światowej większość miejscowej ludności ludności żydowskiej deportowanej do obozów koncentracyjnych. Miasto zostało wyzwolone w styczniu 1945.
Dzisiejszy Sabinov jest regionalnym ośrodkiem o bogatym życiu kulturalnym. Zwiedzających przyciąga historyczne centrum miasta oraz park leśny Szvabłówka, okoliczne pasma górskie Čergov i Bachureň, ruiny Zamek Hanigov oraz ośrodek wypoczynkowy Drienica – Lysá, które oferuje możliwości uprawiania turystyki oraz sportów zimowych.
