Miasto siedmiu lip, kulturalne i administracyjne centrum północnej części regionu Hornotorys, to właśnie Lipany.
Miasto Lipany położone jest między Wyżyną Szaryską a Górami Czerchowskimi, w górnym biegu rzeki Torysa.
Po raz pierwszy miasto Lipany zostało wspomniane w dokumentach z początku XIV wieku, kiedy to lipański proboszcz Henrich wziął udział jako członek delegacji „Bractwa Plebsu Górnotoruńskiego“ w spotkaniu z arcybiskupem Esztergomu Tomaszem w Lewoczy. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pochodzi z 1312 roku, kiedy Lipany należały do posiadłości Kamenica. Według danych historycznych, w miejscu, w którym założono Lipany, rósł święty starosłowiański gaj lipowy, będący symbolem słowiańskości. Stąd wzięły się nazwy miejscowości w różnych wariantach językowych "de Septem Thiliis", !Siebenlinden" czy "Hétháras". Do dziś miasto ma w herbie siedem symbolicznych lip. Lipany posiadały korzystne położenie na starym szlaku handlowym z Polesia do Polski i należały do kamienieckich dóbr zamkowych. W XVI wieku było to jedno z największych miast Szarisza. W 1880 r. miasto zostało dotknięte wielkim pożarem, który wraz z uporczywą emigracją wpłynął na jego rozwój demograficzny.
W 1909 r. Lipany stały się siedzibą powiatu, który w 1924 r. został przeniesiony do Sabinowa (do 1960 r.).
Do lat pięćdziesiątych XIX wieku mieszkańcy zajmowali się głównie rolnictwem i drobnym rzemiosłem. W kolejnych latach powstało tu kilka zakładów przemysłowych, które zmieniły strukturę społeczną miasta.
Miasto doświadczyło największego wzrostu gospodarczego po II wojnie światowej. Stopniowo rozwijała się produkcja tekstylna i inżynieryjna, a produkcja rolna uległa intensyfikacji. Wraz ze wzrostem gospodarczym rozwijała się również opieka zdrowotna i edukacja.
W 2012 roku miasto upamiętniło 700. rocznicę pierwszej pisemnej wzmianki o nim.
