Miasto siedmiu lip, kulturalne i administracyjne centrum północnej części regionu Hornotorys, to właśnie Lipany.
Miasto Lipany położone jest między Wyżyną Szaryską a Górami Czerchowskimi, w górnym biegu rzeki Torysa.
Po raz pierwszy Lipany zostały wspomniane w dokumentach z początku XIV wieku, kiedy to lipański proboszcz Henrich uczestniczył jako członek delegacji „Bractwa Plebsu Górnego Torysa“ w spotkaniu z arcybiskupem Esztergom Thomasem w Lewoczy. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pochodzi z 1312 roku, kiedy Lipany należały do posiadłości Kamenica. Według danych historycznych, w miejscu, w którym założono Lipany, rósł święty starosłowiański gaj lipowy, będący symbolem słowiańskości. Stąd wzięły się nazwy miejscowości w różnych wariantach językowych "de Septem Thiliis", !Siebenlinden" czy "Hétháras". Do dziś miasto ma w herbie siedem symbolicznych lip. Lipany miały korzystne położenie na starym szlaku handlowym z Polesia do Polski i były przedmiotem kamienieckiego majątku zamkowego. W XVI wieku było to jedno z największych miast Szarisza. W 1880 r. miasto zostało dotknięte wielkim pożarem, który wraz z uporczywą emigracją wpłynął na jego rozwój demograficzny.
W 1909 r. Lipany stały się siedzibą powiatu, który w 1924 r. został przeniesiony do Sabinova (do 1960 r.).
Do lat pięćdziesiątych mieszkańcy zajmowali się głównie rolnictwem i drobnym rzemiosłem. W kolejnych latach powstało tu kilka zakładów przemysłowych, co zmieniło strukturę społeczną miasta.
Największy wzrost gospodarczy miasto przeżyło po II wojnie światowej. Stopniowo rozwijała się produkcja tekstylna i inżynieryjna oraz intensyfikowała produkcja rolna. Wraz ze wzrostem gospodarczym rozwijała się również opieka zdrowotna i edukacja.
W 2012 r. miasto obchodziło 700. rocznicę pierwszej pisemnej wzmianki o nim.
