W pierwszej trzeciej XIX wieku nad rzeką Topľa zbudowano drewniany most „grodziński“ – potężne arcydzieło o długości 90 metrów. Most został zniszczony pod koniec II wojny światowej. I tu właśnie zaczyna się historia największego łuku w Europie Środkowej.
Najdłuższy most kolejowy
Wiadukt Hanuszowski jest to najdłuższy most kolejowy o konstrukcji łukowej (o długości 390 m) w Europie Środkowej. Składa się z jeden otwór łukowy i dziewięć otworów ze stalową konstrukcją kratownicową. Został zbudowany jako część pięćdziesięciokilometrowej linii z Preszowa do Strážske i stanowił część czterech wiaduktów kolejowych o łącznej długości 946,92 metra.
Na wysokości 40 metrów
Wiadukt w HanušovachMost składa się z 9 stalowych konstrukcji mostowych typu kratownicowego oraz betonowych filarów obłożonych cegłą rzędową. Nawierzchnie mostowe były niegdyś wyłożone deskami dębowymi, które później zastąpiono blachami ryflowanymi. Tory przebiegają na wiadukcie nad terenem na najwyższej wysokości 40 m. Nachylenie torów wynosi 10 ‰, a fundamenty filarów sięgają podobno tak głęboko, jak wynosi wysokość filarów nad ziemią. Na terenie katastralnym miasta znajdują się jeszcze cztery inne obiekty mostowe. Jeden nad doliną „Hrabovec“, drugi tuż za stacją kolejową w dolinie „Hlibovec“, a kolejne między przystankiem Bystré a rozjazdem Pavlovce, przy czym wszystkie należą do narodowych zabytków kultury.
Źródło: OOCR RŠ
Źródło zdjęć: OOCR RŠ
Mapa
Informacje
Wiadukt w Hanušovcach znajduje się bezpośrednio w miejscowości Hanušovce nad Topľou, nad doliną potoku Hanušovský. Najłatwiej dotrzeć do niego, udając się na stację kolejową w Hanušovcach nad Topľą, a stamtąd idąc pieszo w kierunku wysokiej stalowej konstrukcji mostowej. Z centrum miasta jest to około 15–25 minut spacerem. Wiadukt jest dobrze widoczny już z wielu ulic w mieście.
Turyści nie mogą przechodzić po wiadukcie. Stanowi on część czynnej linii kolejowej między Kapušanami a Strážskim i kursują po nim pociągi. Wchodzenie na tory i konstrukcję kolejową jest niebezpieczne i zabronione. Można go bezpiecznie oglądać i fotografować z dołu, z okolicznych dróg i chodników, nie wchodząc przy tym na tory ani do pasa ochronnego linii kolejowej.












