Leonard Stöckel

Pochodził z rodziny kowala i bogacza z Bardejowa. Studiował w Koszycach, Bratysławie, a od 1530 r. na uniwersytecie w Wittenberdze pod kierunkiem przedstawicieli niemieckiej reformacji Marcina Lutra i Filipa Melanchtona. Szczególnie pod ich wpływem ukształtowała się jego wiara oraz poziom kultury i wykształcenia. 

Po latach pełnienia funkcji rektora szkoły w Eisleben (1534 - 1539) powrócił do rodzinnego miasta, gdzie objął kierownictwo łacińskiej szkoły miejskiej (z wyjątkiem rocznego pobytu w Kieżmarku w latach 1555 - 1556, był jej kierownikiem aż do śmierci), która pod jego kierownictwem osiągnęła znakomity poziom. O jej doskonałej reputacji świadczy fakt, że uczyli się w niej również synowie wybitnych rodów szlacheckich.

Leonard Stöckel jest autorem kilku podręczników (m.in. Leges scholae Bartfensis z 1540 r., najstarszy pedagogiczny zabytek piśmienniczy na Słowacji, który zawierał instrukcje metodyczne dotyczące organizacji pracy pozalekcyjnej uczniów, instrukcje dotyczące przyswajania programu nauczania, ale także przepisy dotyczące obowiązków uczniów i wytyczne dyscyplinarne), a także dramat szkolny napisany w języku niemieckim. Historia von Susanny (Historia Susan), opublikowane w Wittenberdze w 1559 roku. W dziedzinie teologii L. Stöckel był jednym z głównych propagatorów doktryny reformacji w północnych regionach Górnych Węgier i napisał kilka ważnych dzieł w obronie protestantyzmu. Szczególne znaczenie mają jego Uwagi na temat ogólnych zasad doktryny chrześcijańskiej Filipa Melanchtona (opublikowane w Bazylei w 1560 r.) oraz Confessio Pentapolitana, wyznanie wiary, na mocy którego Pentapolitana, stowarzyszenie pięciu miast Górnego Highlandu, przystąpiło do protestantyzmu w 1549 roku.

Leonard Stöckel ma wielkie zasługi dla podniesienia poziomu życia kulturalnego, duchowego i artystycznego w Bardejowie w pierwszej połowie XVI wieku.

Źródło: showbiz.sk
Źródło zdjęcia: Autor: Anatol Svahilec - Praca własna, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=120616683