Na spotkaniu w Koszycach w dniu 18 listopada 1665 r. delegaci górnogórskich majątków protestanckich podjęli decyzję o założeniu Preszowskiego Kolegium Ewangelickiego jako przeciwwagi dla Uniwersytetu Jezuickiego w Trnawie. Nie tylko górnogórscy magnaci protestanccy, właściciele ziemscy i wolne miasto królewskie wsparli finansowo budowę, ale także król Szwecji, posiadłości Siedmiogrodu i niektórzy książęta niemieccy. Od samego początku wykładało tu kilku wybitnych profesorów z całych Węgier i z zagranicy. Dzięki jego osobowości i nowoczesnym metodom nauczania uczelnia osiągnęła taki poziom, że władze planowały przekształcić ją w uniwersytet ewangelicki. Znaczący w historii uczelni był także rok 1815, kiedy zaczęto wykładać prawo. W pierwszej połowie XIX wieku stała się jedną z najważniejszych instytucji szkolnictwa wyższego na całych Węgrzech. Wśród jej studentów można znaleźć wiele ważnych osobistości, takich jak przywódca antyhabsburskiego ruchu oporu Imrich Tököli, słynny angielski malarz barokowy Jakub Bogdani, politycy i osobistości kultury, takie jak Michal Miloslav Hodža, J. Záborský, P. O. Hviezdoslav, L. Kossuth, J. Jesenský, generał rewolucji 1848/1849 Aristid Dessewffy, polityk i archeolog F. Pulský i inni. Najpiękniejszym pomieszczeniem wśród wnętrz jest aula - Dvorana, gdzie znajdują się historyczne zbiory biblioteki kolegiackiej. Zawiera ona ponad 40 000 woluminów książek. W 1908 r. w północno-zachodnim narożniku wzniesiono pomnik ofiar Krwawego Procesu Caraffy z 1687 r. oraz tablicę pamiątkową z nazwiskami straconych. W dniu 2 lipca 1995 r., podczas wizyty w Preszowie, papież Jan Paweł II oddał hołd pamięci męczenników preszowskich pod tym pomnikiem. Po remoncie wnętrza kolegium, wiosną 1998 r. budynek zaczął służyć jako siedziba episkopatu Kościoła ewangelickiego.
Mapa
Galeria
