Greckokatolicki drewniany kościół filialny został zbudowany w 1773 roku. Poświęcony był św. Paraskewie. Nawet podczas dwóch wojen światowych nie została uszkodzona. Naprawiono ją dopiero w latach 1956-1957.
Świątynia jest trzyczęściowa, trójprzestrzenna, trójwieżowa z trzema krzyżami. Konstrukcja jest zrębowa, z kolumnami na wieży. Wejście prowadzi przez zachodnią część do przedsionka. Ciekawą cechą tej świątyni jest to, że ma tylko dwa okna w sanktuarium i dwa w nawie. Charakteryzuje się również niezwykle wysoką wieżą główną.
Ikonostas jest narodowym zabytkiem kultury i ma pięć rzędów architektury na pięciu piętrach. Uważa się, że może pochodzić podobnie jak ołtarz z połowy XVIII wieku. Zawiera rzadko spotykany piąty rząd ikon poniżej ikon głównych.
Masywna drewniana dzwonnica na niskiej podstawie stoi na północny zachód od kościoła. Jej plan jest prostokątny. Zwęża się ku górze. Konstrukcja jest słupowa. Na szczycie znajduje się jednoramienny krzyż. W dzwonnicy wiszą trzy dzwony, z których jeden pochodzi z 1839 roku.
