Michała Archanioła, zwana również Drewnianą Cerkwią Prawosławną, została zbudowana w 1777 r. jako trzyczęściowy budynek z bali, zabezpieczony od zewnątrz pionowymi deskami. Stoi na podwyższonej kamiennej podmurówce, która niweluje nachylenie terenu w kierunku zachodnim. Wejście do przedsionka znajduje się od strony zachodniej. Szczególną cechą jest nakładanie się przestrzeni dachowych między wieżą a nawą oraz między nawą a sanktuarium. Kościół został przebudowany w 1902 roku i w latach 1946-1947. Obecny wygląd jest wynikiem prac rekonstrukcyjnych w latach 2001-2002. We wnętrzu znajdują się cztery rokokowe lichtarze z drugiej połowy XVIII wieku.
Przedsionek świątyni (babinec) tworzy podcień, który jest harmonijnie wkomponowany w konstrukcję drewnianego budynku. Samonośna wieża i trójkondygnacyjna, czterokątna, iglicowa kopuła nad sanktuarium i nawą zwieńczone są małymi barokowymi cebulkami, na których umieszczono kute metalowe krzyże. Piramidalny dach budynku sakralnego i wieży pokryty jest gontem. Domek z bali i dwie górne kondygnacje wieży są pokryte pionowo deskami i łatami.
Ikonostas pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Jest drewniany, polichromowany, z czterema rzędami ikon i carskimi drzwiami, ozdobiony rzeźbami i malowidłami. Niektóre ikony pochodzą z XVII wieku.
W pierwszym, głównym rzędzie ikon znajdują się ikony św. Mikołaja, patrona Kościoła Wschodniego, Matki Bożej Hodegetrii, drogowskazu w kształcie greckiej Madonny stojącej z dzieckiem siedzącym na lewej ręce, Jezusa Chrystusa Nauczyciela i św. Drzwi diakońskie nie są wyposażone w skrzydło. Cesarskie dwuskrzydłowe drzwi zawierają sześć medalionów z czterema Ewangelistami i scenami Zwiastowania. W drugim rzędzie znajdują się przedstawienia głównych świąt Kościoła greckokatolickiego, a pośrodku ikona Ostatniej Wieczerzy. Trzeci rząd składa się z ikon apostołów w centrum z ikoną Jezusa Chrystusa Pantokratora. Chrystus błogosławi ludzi dobrej woli prawą ręką i ma aureolę nad głową. Czwarty rząd składa się z dziesięciu medalionów przedstawiających proroków. W górnej części ikonostasu znajduje się ikona Ukrzyżowania. Po bokach znajdują się postacie Matki Bożej i św. Jana Ewangelisty. Znajduje się tu również ikona św. Mikołaja z XVI wieku. Mikołaja, patrona Kościoła Wschodniego.
Na ołtarzu, ozdobionym rocaille, znajduje się szafkowe tabernakulum i ikona Ukrzyżowania. Godne uwagi są ikony Veraikon, rzekomy odcisk twarzy Chrystusa na lnianej chuście, z XVII-wiecznym przedstawieniem św.
Świątynia pierwotnie posiadała trzy dzwony, z których jeden ważył 200 kg. W 1915 r. węgierskie władze państwowe kazały usunąć dwa dzwony, najmniejszy i największy, i wykorzystać je do celów wojskowych. Obecnie na wieży wiszą również trzy dzwony, z których jeden pochodzi z 1759 roku. Dwa dzwony zostały dodane w latach dwudziestych XX wieku, na co mieszkańcy wioski zebrali fundusze.
Źródło: wikipedia
Fot: Henryk Bielamowicz
