Wschodniosłowackie Powstanie Chłopskie lub też Powstanie Choleryczne miało miejsce w lipcu i sierpniu 1831 roku w powiatach Zemplin, Abovská, Šariš i Spiš. W powstaniu wzięło udział 150 wsi i miasteczek z 40 000 powstańców. Bezpośrednim bodźcem do powstania był duży nieurodzaj i epidemia cholery. Ludzie zinterpretowali środki ostrożności jako zamiar otrucia chłopów pańszczyźnianych i przejęcia ich własności. Bunt został stłumiony, a sądy państwowe natychmiast wykonały wyroki śmierci przez powieszenie. Było ich w sumie 119. Chociaż powstanie zostało stłumione, znalazło oddźwięk w węgierskim Sejmie w latach 1832-1836, który rozważył kwestię poddaństwa i przyznał poddanym pewne, choć niewielkie, prawa.
W roku 1938 wzniesiono pomnik, którego głównym tematem jest brązowy posąg mężczyzny kroczącego triumfalnie, umieszczony na wysokim cylindrycznym pylonie. U podstawy znajduje się rzeźba 7 powstańców, symbolicznie reprezentujących status zawodowy uczestników powstania. Byli to głównie właściciele ziemscy, mieszczanie, właściciele ziemscy, chłopi pańszczyźniani, górnicy, biedota (miejska i wiejska) oraz pracownicy państwowi (bogacze, nauczyciele, hajducy).
Łącznie wysokość pomnika wynosi 20 m. Figury w rzeźbie mają do 3,2 m wysokości. Posąg z brązu na pylonie ma wysokość 4,2 m. W prawej ręce trzyma gałąź o długości 0,4 m. Posągi w rzeźbie są wyrzeźbione z piaskowca.
Źródło/Zdjęcie: www.obechaniska.sk
Galeria
