Urodził się 18 października 1874 r. w Tajowie, po którym wybrał swój pseudonim. Ukończył Instytut Nauczycielski w Kláštorze pod Znievom (1889-1893) i pracował jako nauczyciel w Bańskiej Bystrzycy oraz we wsiach w regionach Horehronie i Považie. Później ukończył Akademię Handlową w Pradze (1898-1900) i pracował jako urzędnik bankowy w Trnawie, Martinie i Nadlaku. W latach 1910-1912 był dyrektorem oddziału Tatra Bank w Preszowie. Od 1912 r. był sekretarzem Słowackiej Partii Narodowej w Martinie, gdzie po zakończeniu jej działalności został redaktorem "National Herald". W 1915 r. zaciągnął się na front wschodni, dołączył do zagranicznego ruchu oporu i wstąpił do Legionów Czechosłowackich. Po wojnie osiadł w Martinie, ale od 1920 r. był szefem biura legionowego w Bratysławie. W 1925 r. przeszedł na emeryturę i poświęcił się wyłącznie działalności literackiej. Zmarł 20 maja 1940 r. w Bratysławie.
Tajovský jest jednym z czołowych przedstawicieli słowackiego realizmu literackiego i twórcą dramatu realistycznego. Jego utwory są związane z aktualnymi kwestiami politycznymi i społecznymi, a oprócz krytyki często stosował humorystyczny tuning historii osadzonych w środowisku wiejskim lub małomiasteczkowym. Opublikował zbiory prozy Besednice, Smutné nôty, Rozprávky pro folk, Volebné rozprávky, Spod kosy, Tŕpky, Slovenské obrázky, Na fronty a iné rozprávky, Rozprávky o československé leggiách v Rusku, ale jego najbardziej znane opowiadania to Maco Mlieč, Mamka Pôstková, Na chlieb, Horký chlieb i Mišo. Podczas pobytu w Preszowie napisał jednoaktówkę Grzech, poematy prozą Cyganie, Dwanaście dusz i Ciężka walka, a także autobiograficzne fabuły Kiedy byłem w Preszowie, Z Preszowa do Ujheľa i Za rękopisami Záborskiego. Sztuki Tajovskiego Obietnice, Prawo kobiet, Matka, Nowe życie, Grzech, W służbie, Pomylone gospodarstwo, Śmierć Ďurki Langsfeld, Blúznivci i Bohater do dziś należą do repertuaru słowackich teatrów. W Preszowie jego imieniem nazwano ulicę.
Źródło: Biblioteka Wojewódzka P. O. Hviezdoslava w Preszowie; Mikroprojekt.
Źródło zdjęcia: Autor: zdjęcie z archiwum sprzed 100 lat - własne, Darmowa praca, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=8959440
Informacje
literatura, oficjalność, pedagogika
