Pierwotnie na jego terenie znajdowały się dwie latarnie morskie i domy rzemieślników. Połączenie 5 domów w połowie XVIII wieku i rozległa przebudowa stworzyły dwupiętrowy pałac w stylu późnego baroku (tzw. styl Ludwika XVI). Właścicielem jednego z domów był Ondrej Klobušický, główny zarządca dóbr górnych Rakoczy. To właśnie u niego w 1650 r. zatrzymał się po drodze Jan Amos Komenský i spędził w nim kilka dni. Kolejny z domów należał w XVI-XVII wieku do magnatów humeńskich, hrabiów Drugeth. Pod koniec XVII wieku urodził się tu hrabia Ladislav Berčeni, legendarny dowódca husarii i marszałek Francji. Głównym inicjatorem przebudowy i budowy pałacu był František Klobušický, były królewski radca tabularny. Wspaniałą rekonstrukcję, rozpoczętą za czasów hrabiego Františka Klobušickiego, kontynuował jego syn Štefan, a ostatecznie dokończyła wdowa po nim, Klára Kapyová. W wyniku przebudowy powstał reprezentacyjny dwupiętrowy pałac w stylu późnego baroku (tzw. styl Ludwika XVI) z czteroskrzydłowym układem i prostokątnym dziedzińcem pośrodku. Pałac posiada zamknięty dziedziniec i interesujący front 11-osiowa fasada. Z punktu widzenia historii sztuki, bogata dekoracja stiukowa fasady ulicy z motywami figuralnymi z Włoscy mistrzowie. Był wysoko ceniony już w początkach profesjonalnego zainteresowania zabytkami sztuki w okresie austro-węgierskim. Na świecie wystawa w Paryżu w 1900 roku Jego kopia była częścią pawilonu węgierskiego, gdzie na zachodniej fasadzie prezentowano najpiękniejsze fragmenty barokowych budowli.
Dekoracja reliefowa jest zdominowana przez scenę Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie, który jest podzielony na dwa medaliony. Pomiędzy trzecim i czwartym oknem znajduje się figura Archanioł Gabriel a między piątym i szóstym oknem postać Nasza Pani. Pod gzymsem wieńczącym znajduje się siedem kartuszy przedstawiających grupy puttów tańczących, grających na instrumentach muzycznych i bawiących się dmuchaniem baniek. Pięć medalionów, które znajdują się pod parapetami w dolnym poziomym pasie dekoracji, nie zostało jeszcze zidentyfikowanych ikonograficznie. Jeden znajduje się na lewo od herbu Klobušický, który znajduje się nad portalem; pozostałe cztery znajdują się na prawo od niego. Medaliony są połączone ze sobą u góry draperią podtrzymywaną przez putta. Ciężka zasłona z tkaniny jest przywiązana do górnej części każdego medalionu za pomocą charakterystycznych kokard. Dolne części medalionów otoczone są dekoracją kwiatową - kwitnącymi słonecznikami na przemian z liśćmi trzciny (?). Medalion po lewej stronie herbu (z punktu widzenia widza) przedstawia płaskorzeźbę para rąk, które gestykulują do siebie z chmur na jego krawędziach. Drugi medalion, po herbie, reprezentuje harfa z nałożoną koroną. W trzecim medalionie znajduje się syrena w falach, grający na skrzypcach. Tematem czwartego medalionu jest śpiący lew. Piąty medalion przedstawia umięśnione przedramię z podwiniętym rękawem, który trzyma skierowaną w dół maczugę i skórę lwa. Każdy medalion zawiera pustą wstążkę z napisem. Zakłada się, że harfa z koroną to król Dawid, ale ze znakiem zapytania. W przypadku ręki z maczugą i lwią skórą podobna uwaga dotyczy Herkulesa. Ekscentrycznie umieszczony portal główny na parterze podkreśla rozwidlona supraporta z herbem rodu Klobušickich. Od strony wschodniej do pałacu przylegał rozległy park, sięgający aż do murów. Ogród został zbudowany na wzór parku francuskiego.
Niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń w historii tej zacnej rezydencji była wizyta następca tronu, Józef II. latem 1770 r., podczas którego przyjął na audiencji głównych dowódców polskich konfederatów - przeciwników prorosyjskiego władcy Stanisława Augusta - osiadłych w Preszowie. Na początku XIX wieku w budynku Pałacu Klobušickiego mieścił się pierwszy preszowski (niemiecki) teatr, założony przez Samuela Kriegera, preszowskiego aptekarza.
W XIX-XX wieku służył kilku celom, obecnie jest siedzibą Sądu Okręgowego w Preszowie.
Pałac Klobušický jest częścią Drogi zamkowe w Szaryszu..
Źródło: GoPrešov i Peter Megyesi
Mapa
Galeria
