W połowie XVIII w. przy Dworze Wielkim założono ogród ozdobny o regularnym układzie. Jego najcenniejsze założenie znajdowało się na tarasach przed południowo-wschodnią fasadą dworu. Tarasowy układ nawiązywał do naturalnej konfiguracji terenu, a architektura ogrodu do barokowej morfologii. W tej formie zachował się do połowy XIX w., kiedy to regularny ogród przekształcono w park przyrodniczo-krajobrazowy.
Podczas II wojny światowej cały drzewostan świerkowy wokół Wielkiego Dworu został wycięty i wykorzystany do budowy linii kolejowej Preszów-Strážske w latach 1939-1943. Obszar historycznego parku został również znacznie uszkodzony przez fakt, że nowo wybudowana linia kolejowa przecięła go w jego północno-zachodniej części. Park został jeszcze bardziej naruszony w latach powojennych, kiedy rozpoczęto tu budowę domów jednorodzinnych. W 2014 roku na terenie parku powstał park archeologiczny, który został udostępniony zwiedzającym.



