Jeden z największych czeskich myślicieli, filozofów i pisarzy urodził się 28 marca 1592 r. na Morawach. Studiował teologię i był księdzem, później ostatnim biskupem Jednoty Braci. Po klęsce czeskich stanów w bitwie pod Białą Górą w 1620 r. stał się wygnańcem i rozpoczął pielgrzymkę po Europie. 

Po pobycie w Polsce i Szwecji przybył do Preszowa w 1650 r., a następnie do Blatnego Potoku na zaproszenie księcia Rákoci. W 1654 r. ponownie odwiedził Preszów i był jednym z kandydatów na stanowisko rektora szkoły miejskiej, ale rada miejska wybrała innego kandydata. Komeński ponownie udał się do Polski, a stamtąd do Holandii, gdzie spędził ostatnie lata życia. Zmarł 15 listopada 1670 r. w Amsterdamie.

Za życia Komeński zyskał reputację jako autor pism pedagogicznych z zakresu teorii edukacji i dydaktyki. Jego ideałem była pansofia, czyli uniwersalna nauka o systemie całej wiedzy. Do dzieł Komeńskiego, które do dziś cieszą się uznaniem, należą Brama języków otwarta, Świat w obrazach, Wielka dydaktyka oraz Labirynt świata i raj serca. Wiele z jego pomysłów jest ponadczasowych, a dzięki nim jest uważany nie tylko za twórcę nowoczesnej pedagogiki, ale także, i słusznie, za nauczyciela narodów.

Podczas swojej wizyty w Preszowie Komeński zatrzymał się w domu Ondreja Klobušickiego, później przekształconym w pałac, obecnie siedzibę Sądu Okręgowego. Pobyt Komeńskiego w Preszowie upamiętnia tablica pamiątkowa na fasadzie Kolegium Ewangelickiego w centrum miasta.

Źródło: Biblioteka Wojewódzka P. O. Hviezdoslava w Preszowie; Mikroprojekt.
Źródło zdjęcia: Jürgen Ovens - http://www.rijksmuseum.nl/collectie/SK-A-2161, Darmowa praca, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=34250301