Jon\u00e1\u0161 Z\u00e1borsk\u00fd by\u0142 s\u0142owackim powie\u015bciopisarzem, dramaturgiem, poet\u0105, historykiem, dziennikarzem i ksi\u0119dzem. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1812 r. w ch\u0142opskiej rodzinie we wsi Z\u00e1borie (obecnie dzielnica Martin). Uczy\u0142 si\u0119 w gimnazjach w Kie\u017cmarku i Lewoczy, uko\u0144czy\u0142 teologi\u0119 na Akademii Ewangelickiej w Preszowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Uniwersytecie w Halle w Niemczech. W latach 1834-1839 by\u0142 kapelanem w Pozdi\u0161ovcach, w 1840 r. zosta\u0142 proboszczem w Rankovcach. Po po\u017carze plebanii w 1842 r. przeszed\u0142 na katolicyzm i pracowa\u0142 na niemieckiej plebanii w Koszycach.<\/p>\n\n\n\n
Nie zgadza\u0142 si\u0119 z \u013dudov\u00edtem \u0160t\u00farem i jego kodyfikacj\u0105 s\u0142owackiego j\u0119zyka pisanego i uwa\u017ca\u0142 jego program narodowy za nierealistyczny. W 1848 r. zosta\u0142 uwi\u0119ziony za posiadanie \u017b\u0105da\u0144 Narodu S\u0142owackiego, a w 1850 r. zosta\u0142 mianowany profesorem greki na wydziale prawa w Koszycach. W latach 1850-1853 pracowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c jako redaktor rz\u0105dowej Gazety S\u0142owackiej w Wiedniu, sk\u0105d musia\u0142 odej\u015b\u0107 z powodu konflikt\u00f3w z cenzur\u0105. W 1853 r. zosta\u0142 proboszczem we wschodnios\u0142owackiej wiosce \u017dup\u010dany, gdzie pracowa\u0142 a\u017c do \u015bmierci, przyj\u0105\u0142 now\u0105 form\u0119 j\u0119zyka s\u0142owackiego i po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie dzia\u0142alno\u015bci literackiej.<\/p>\n\n\n\n
Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Jon\u00e1\u0161a Z\u00e1borskiego jest obszerna. Obejmuje ona klasycystyczne utwory poetyckie (Zehry, Wej\u015bcie Chrystusa do raju), proz\u0119 satyryczn\u0105 (Fausti\u00e1da, Szofrankowie, O siedmiu ksi\u0105\u017c\u0119tach w\u0119gierskich, Chru\u0148o i Mandragora, Frndol\u00edna), humoreski dydaktyczne (Dwa dni w Chujavie, Kulifaj), proz\u0119 autobiograficzn\u0105 (Panslawistyczny proboszcz), opowiadania historyczne (Buld, Zdrada Sv\u00e4topluka, Mi\u0142o\u015b\u0107 Mazepy), sylabotoniczn\u0105 kompozycj\u0119 poetyck\u0105 (\u015amier\u0107 Janosika) oraz liczne dramaty (Ostatnie dni Wielkich Moraw, Arp\u00e1ds, Op\u00f3r S\u0142owian naddunajskich, Panslav, Holub, Batory, Striga, tzw. L\u017eedimitrij\u00e1d itp.). Napisa\u0142 obszerne dzie\u0142o historyczne Historia Kr\u00f3lestwa W\u0119gier od pocz\u0105tk\u00f3w do czas\u00f3w Zygmunta. G\u0142\u00f3wnymi tematami jego prac s\u0105 fakty historyczne i elementy autobiograficzne.<\/p>\n\n\n\n