Parterowa cha\u0142upa o nieregularnym rzucie powsta\u0142a w XVI-XVII wieku. Relacje archiwalne z tego okresu m\u00f3wi\u0105 jedynie o niespecyficznych ciekawostkach, budow\u0119 mo\u017cna datowa\u0107 po detalach architektonicznych - sklepienia z wyci\u0119ciami i wyci\u0105gni\u0119tymi grzbietami, kamienny portal z fasetami w ok\u0142adzinie czy inne kamienne elementy pochodz\u0105 typologicznie z XVI wieku. Budynek zosta\u0142 zmodyfikowany w XVIII wieku i powsta\u0142y trzy dobud\u00f3wki - ganek do \u015bciany zachodniej, hol wej\u015bciowy do \u015bciany p\u00f3\u0142nocnej i pomieszczenie do \u015bciany wschodniej. W tym samym czasie ujednolicono elewacje, a tak\u017ce zmieniono wn\u0119trze, tworz\u0105c centralny du\u017cy kominek. Z 1869 roku pochodzi udokumentowany projekt sadu. Na prze\u0142omie XIX i XX wieku, po rozbudowie holu wej\u015bciowego, ponownie zmodyfikowano elewacje, wymieniono otwory okienne i wej\u015bciowe, posadzki i pokrycie dachowe. Piwnica w ca\u0142o\u015bci znajduje si\u0119 pod ziemi\u0105, sklepienia w piwnicy s\u0105 sklepione, otynkowane. Trzon parteru sk\u0142ada si\u0119 z czterech pomieszcze\u0144 - na p\u00f3\u0142nocnym zachodzie i po\u0142udniowym wschodzie znajduj\u0105 si\u0119 pomieszczenia z p\u0142askimi stropami. Pomieszczenie p\u00f3\u0142nocno-zachodnie nakryte jest sklepieniem kolebkowym z naprzemiennymi odcinkami z podniesionymi stiukowymi grzbietami, a pomieszczenie po\u0142udniowo-zachodnie sklepieniem kolebkowym z odcinkami przyporowymi z wydatnymi grzbietami. Ganek, dost\u0119pny z po\u0142udniowo-zachodniego pokoju, ma sklepiony sufit, podczas gdy hol i wschodnia dobud\u00f3wka maj\u0105 p\u0142askie sufity. Otwory wej\u015bciowe z kasetonowymi obramieniami s\u0105 osadzone we wn\u0119kach z segmentowymi wn\u0119kami i fazowanymi o\u015bcie\u017cami, otwory okienne znajduj\u0105 si\u0119 w podobnych wn\u0119kach. Dost\u0119p na poddasze jest ciekawie zaprojektowany, kamienne dwuramienne schody znajduj\u0105 si\u0119 w grubo\u015bci muru, s\u0105 przebite ma\u0142ym otworem szczelinowym ze sko\u015bn\u0105 ok\u0142adzin\u0105 i s\u0105 dost\u0119pne przez kamienny portal z fasetami zako\u0144czonymi tr\u00f3jk\u0105tnymi noskami. Podobne, do\u015b\u0107 archaiczne kamienne po\u0142\u0105czenie znajduje si\u0119 w piwnicy pod XVIII-wiecznym atrium, gdzie znajduje si\u0119 wt\u00f3rna zamurowana ok\u0142adzina, wykorzystana jako otw\u00f3r nadpro\u017ca podczas barokowej przebudowy. Profilowany gzyms nieznanego otworu we wschodniej \u015bcianie p\u00f3\u0142nocno-wschodniego pomieszczenia zachowa\u0142 si\u0119 jeszcze sprzed barokowej przebudowy, kiedy nie sta\u0142a tam jeszcze wschodnia przybud\u00f3wka. Po\u0142udniowo-zachodni naro\u017cnik p\u00f3\u0142nocno-wschodniego pokoju wype\u0142nia du\u017cy zaokr\u0105glony kominek ozdobiony profilowanym gzymsem na ca\u0142ym obwodzie. Wraz z nim w okresie baroku wybudowano nowy wysoki komin. Pozosta\u0142o\u015bci gzymsu zachowa\u0142y si\u0119 na poddaszu wraz z wysok\u0105 historyczn\u0105 wi\u0119\u017ab\u0105 mansardowego dachu. Pokrycie dachu stanowi blacha ocynkowana z prze\u0142omu XIX i XX wieku z otworami wentylacyjnymi z ozdobnie profilowanymi elementami z kutego \u017celaza. Fasady s\u0105 artykulowane poziomo przez profilowany gzyms wie\u0144cz\u0105cy i pionowo przez naro\u017cne pinakle. Otwory s\u0105 obramowane architrawami z profilowanymi gzymsami nad oknami. W po\u0142owie XIX wieku katedra nale\u017ca\u0142a do Eleonory Berzeviczy, kt\u00f3ra jest pierwsz\u0105 znan\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105.<\/p>\n\n\n\n