Wie\u015b Kendice w powiecie preszowskim zosta\u0142a za\u0142o\u017cona w XIII wieku. Wzmiankowana jest ju\u017c w 1249 roku jako w\u0142asno\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciciela ziemskiego Petera z rodu Abovec i Mistrza Joba w XIV wieku jako cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku zamku \u0160ari\u0161. Od XV do XVII wieku istnia\u0142y Mal\u00e9 i Ve\u013ek\u00e9 Kendice. Cz\u0119\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w stanowi\u0142a szlachta o nazwisku \u201ez Kendic\u201c, znana jako szlachecki r\u00f3d \u201eKendi\u201c. W tamtych czasach by\u0142a to najbogatsza i najbardziej wp\u0142ywowa rodzina. Szlachta, kt\u00f3ra p\u00f3\u017aniej mieszka\u0142a w Kendicach, przenios\u0142a si\u0119 do wioski z Dolnych Ziem po zaj\u0119ciu po\u0142udniowego terytorium W\u0119gier przez Turk\u00f3w. Najzamo\u017cniejszymi rodzinami by\u0142y Jamborscy, Hrabeczy, Szakmary i Petr\u00f3czy. To w\u0142a\u015bnie rodzina Hrabeczy wybudowa\u0142a w 1793 r. dw\u00f3r, kt\u00f3ry zachowa\u0142 si\u0119 bez wi\u0119kszych zmian do dzi\u015b. Ich inicja\u0142y zachowa\u0142y si\u0119 na balustradzie na pierwszym pi\u0119trze dworu.<\/p>\n\n\n\n
Dw\u00f3r zosta\u0142 wzniesiony w stylu barokowym jako murowany z kamienia dwukondygnacyjny budynek z krytym, pierwotnie drewnianym gontem dachem. Poszczeg\u00f3lne elewacje podzielone s\u0105 obecnie profilowanymi gzymsami, okna z historycznymi wype\u0142nieniami posiadaj\u0105 gzymsy nad- i podokienne. Wn\u0119trza nakryte s\u0105 g\u0142\u00f3wnie p\u0142ycinowymi wspornikami i dachami kolebkowymi, na pi\u0119trze drewnianymi belkami. Oryginalna kamienna posadzka z piaskowca powinna zosta\u0107 zachowana. W najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniu znajduje si\u0119 piec kaflowy na planie ko\u0142a. Do dworu nale\u017ca\u0142y r\u00f3wnie\u017c zabudowania gospodarcze, staw oraz sie\u0107 g\u0142\u0119bokich piwnic pod dworem. Obok budynku znajduje si\u0119 stara, wy\u0142o\u017cona kamieniem studnia, a za ni\u0105 lodownia. To tutaj trzymano kawa\u0142ki lodu, aby lepiej przechowywa\u0107 \u017cywno\u015b\u0107. W 1875 r. we wsi za\u0142o\u017cono urz\u0105d pocztowy i kancelari\u0119 notarialn\u0105, kt\u00f3re mie\u015bci\u0142y si\u0119 we dworze. Poczta znajdowa\u0142a si\u0119 we dworze do 1908 roku. Rodzina Hrabeczy mieszka\u0142a we wsi do 1920 r. i chocia\u017c sprzeda\u0142a sw\u00f3j maj\u0105tek, nadal mieszka\u0142a we dworze. Nast\u0119pnie w latach trzydziestych XX w. dw\u00f3r ponownie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 poczty. Po II wojnie \u015bwiatowej budynek przechodzi\u0142 z r\u0105k do r\u0105k, a od lat 70-tych XX wieku przesta\u0142 by\u0107 regularnie u\u017cytkowany, ale prowadzono w nim regularne prace konserwacyjne. To r\u00f3wnie\u017c przyczyni\u0142o si\u0119 do jego dobrego stanu zachowania. Obecnie jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105.<\/p>\n\n\n\n