Wie\u015b Zborov jest wzmiankowana jako cz\u0119\u015b\u0107 posiad\u0142o\u015bci Smilno, a od 1414 r. nale\u017ca\u0142a do posiad\u0142o\u015bci Makovica. Posiad\u0142o\u015b\u0107 nale\u017ca\u0142a kolejno do rodziny Cudar, Rozgonyi, p\u00f3\u017aniej do rodziny Ser\u00e9dy, a od 1601 r. do rodziny R\u00e1k\u00f3czi.<\/p>\n\n\n\n
Nazwa dworu \u0160er\u00e9dy pochodzi od w\u0142a\u015bciciela dworu Makovice, Ga\u0161para \u0160eredy, kt\u00f3ry za swoje zas\u0142ugi wojskowe otrzyma\u0142 od kr\u00f3la Ferdynanda II dwory Stropkov, Pezin, Sv\u00e4tojur i Makovice. Opr\u00f3cz rozleg\u0142ej rekonstrukcji zamku, kt\u00f3ra przekszta\u0142ci\u0142a go w nowoczesn\u0105 renesansow\u0105 twierdz\u0119, kaza\u0142 zbudowa\u0107 dw\u00f3r bezpo\u015brednio we wsi. Pe\u0142ni\u0142 on g\u0142\u00f3wnie funkcje mieszkalne i administracyjne. Wok\u00f3\u0142 dworu za\u0142o\u017cono ogr\u00f3d. Na ty\u0142ach budynku dobudowano stajnie, stajnie i inne budynki gospodarcze, a tak\u017ce imponuj\u0105c\u0105 sze\u015bciok\u0105tn\u0105 studni\u0119. Po \u015bmierci Gaspara w 1555 r. posiad\u0142o\u015b\u0107 odziedziczy\u0142 jego brat Juraj, kapitan Koszyc i starosta Szarisza. Po jego \u015bmierci posiad\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a najpierw przej\u0119ta przez polskiego ksi\u0119cia Jana z Ostroga, a nast\u0119pnie sprzedana Zygmuntowi II R\u00e1koczowi. Nie znamy jego renesansowej formy architektonicznej, poniewa\u017c by\u0142 p\u00f3\u017aniej kilkakrotnie przebudowywany. W okresie reformacji dw\u00f3r pe\u0142ni\u0142 r\u00f3wnie\u017c funkcj\u0119 kaplicy ewangelickiej. Odpowiedzialna za to by\u0142a hrabina Helena Zr\u00ednska, \u017cona Franciszka I R\u00e1koczego. Od dworu \u0160er\u00e9di oddziela\u0142 go park, w kt\u00f3rym Franciszek I R\u00e1koczi zasadzi\u0142 s\u0142ynny dw\u00f3r R\u00e1koczi. \u201eAleja 100 polubie\u0144\u201c<\/strong>. Francis bardzo lubi\u0142 tu przebywa\u0107 i wiele swoich list\u00f3w ko\u0144czy\u0142 podpisem i notatk\u0105 \u201eDatum Zboroviac sub centrum tiliis\u201c.<\/em> <\/strong>Opr\u00f3cz znaczenia historycznego i estetycznego, aleja mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c znaczenie przyrodniczo-naukowe. W 1935 roku w\u0119gierski botanik odkry\u0142 tu specyficzny gatunek lipy, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej nazwano Lipa R\u00e1koczi<\/strong>. Aleja by\u0142a utrzymywana a\u017c do I wojny \u015bwiatowej, kiedy to uleg\u0142a znacznemu zniszczeniu, podobnie jak dw\u00f3r. Nie wszyscy mieszka\u0144cy zgodzili si\u0119 na jej odbudow\u0119, dlatego w 1922 r. wyci\u0119to 22 zdrowe lipy, kt\u00f3re trafi\u0142y na opa\u0142. Dw\u00f3r nale\u017ca\u0142 p\u00f3\u017aniej do rodzin szlacheckich Erd\u00f6dy i Clary-Aldringen. W 1907 r. zosta\u0142 zakupiony przez pa\u0144stwo dla nadle\u015bnictwa. Po I wojnie \u015bwiatowej Pa\u0144stwowa Administracja Le\u015bna wyremontowa\u0142a go w 1918 r. i wykorzystywa\u0142a jako budynek administracyjny oraz mieszkalny. W 1969 r. zosta\u0142 zniszczony przez po\u017car, kt\u00f3ry znacznie go uszkodzi\u0142. Obecnie za jego napraw\u0119 odpowiada Obywatelskie Stowarzyszenie na rzecz Naprawy Zamku Zborov.<\/p>\n\n\n\n