We wsi Dubovica istnia\u0142a boczna ga\u0142\u0105\u017a rodziny Tekul, z kt\u00f3rej rozwin\u0119\u0142a si\u0119 rodzina Dobay, nazwana na cze\u015b\u0107 wsi. Rodzina Dobay zbudowa\u0142a we wsi wiele szlacheckich rezydencji w czasie swojego d\u0142ugiego panowania - a\u017c do zniesienia pa\u0144szczyzny. Dzi\u015b pozosta\u0142 tylko jeden, barokowy dw\u00f3r, w kt\u00f3rym jednak zachowa\u0142y si\u0119 unikalne malowid\u0142a.
Dw\u00f3r zosta\u0142 zbudowany na lewym tarasie potoku Dubovick\u00fd, w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci wsi. Zosta\u0142 zbudowany jako du\u017cy pi\u0119ciotraktowy pod\u0142u\u017cny budynek z centralnie umieszczon\u0105 przypor\u0105. Dominuj\u0105cym stylem by\u0142 p\u00f3\u017any barok. Rodzina Dobay zbudowa\u0142a budynek w latach siedemdziesi\u0105tych XIX wieku, poniewa\u017c malowid\u0142a wewn\u0119trzne zosta\u0142y uko\u0144czone ju\u017c w 1782 roku. Pierwotny dw\u00f3r sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z pi\u0119ciotraktowego budynku na planie prostok\u0105ta o ca\u0142kowitej d\u0142ugo\u015bci 35 m i szeroko\u015bci 10 m. \u015arodkowe prz\u0119s\u0142o mia\u0142o dwutraktowe skrzyd\u0142a ze szczytami po bokach. G\u0142\u00f3wna, wschodnia fasada r\u00f3wnie\u017c posiada\u0142a szczyt, ale jej znaczenie podkre\u015bla\u0142a dekoracja pilastr\u00f3w z kapitelami i frontonami nad oknami. Wn\u0119trze by\u0142o pokryte \u0142ukami korytkowymi lub pruskimi. Szczyt prz\u0119s\u0142a i hol wej\u015bciowy ozdobiono malowid\u0142ami figuralnymi. Inne sklepienia r\u00f3wnie\u017c pokryto ozdobnymi malowid\u0142ami. Budynek by\u0142 pokryty wysokim gontowym dachem mansardowym z dwuspadowymi dachami na skrzyd\u0142ach. Budynek by\u0142 p\u00f3\u017aniej tylko remontowany, a najwi\u0119ksz\u0105 ingerencj\u0105 budowlan\u0105 by\u0142o wyburzenie ca\u0142ego skrzyd\u0142a po II wojnie \u015bwiatowej. Pod koniec lat siedemdziesi\u0105tych XX wieku do wykusza dobudowano niew\u0142a\u015bciwy przedsionek. Do dzi\u015b zachowa\u0142y si\u0119 dwie trzecie bry\u0142y pierwotnej budowli, tj. bez skrzyd\u0142a p\u00f3\u0142nocnego z dwoma transeptami.<\/p>\n\n\n\n
Malowid\u0142a pierwotnego holu wej\u015bciowego w przyporze maj\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107 monumentaln\u0105 i artystyczn\u0105. P\u00f3\u017aniejsze obni\u017cenie stropu spowodowa\u0142o przeniesienie malowide\u0142 do przestrzeni poddasza, co pozostawi\u0142o je nietkni\u0119te. Pozosta\u0142e malowid\u0142a \u015bcienne zosta\u0142y usuni\u0119te. Malowid\u0142a te pokrywaj\u0105 ca\u0142\u0105 powierzchni\u0119 sklepienia nieckowatego oraz fragmenty \u015bcian nad wt\u00f3rnym stropem p\u0142askim.<\/p>\n\n\n\n
Autor pochodzi ze Spiskiej Soboty i jest mieszczaninem Lewoczy J\u00f3zef Lerch<\/strong> (1751-1828). Powierzchnia obraz\u00f3w sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych cz\u0119\u015bci: iluzjonistycznej architektury w stylu luizja\u0144skim, otaczaj\u0105cej centraln\u0105 scen\u0119 na szczycie sklepienia z motywem staro\u017cytnej mitologii. Centralnym motywem obrazu jest Upadek Faetona<\/strong>, na kt\u00f3rym Faeton otoczony jest postaciami z mitologii rzymskiej z atrybutami (od lewej do prawej: Diana, Mars, Pluton, Junona, Zeus, Herkules, Apollo, Faeton, Iris, Merkury, Chronos, Minerwa, Wenus, Wulkan, Kupidyn). W lewym g\u00f3rnym rogu obrazu, na szczycie \u0142uku, znajduje si\u0119 sygnatura obrazu: Joseph. Lerch. pinx: Ao 1782.<\/strong> Ca\u0142a scena rozgrywa si\u0119 na niebie z jasnymi chmurami w kszta\u0142cie lanc, dymem, b\u0142\u0119kitnym niebem i s\u0142o\u0144cem w centrum, tworz\u0105c t\u0142o dla Faetona z podw\u00f3jnym koniem. Obrazy stanowi\u0105 cenne dzie\u0142o sztuki o du\u017cym znaczeniu regionalnym, osi\u0105gaj\u0105c poziom nawet niekt\u00f3rych p\u00f3\u017anobarokowych obraz\u00f3w o znaczeniu krajowym.<\/p>\n\n\n\n