Miejscowo\u015b\u0107 Svinia znajduje si\u0119 na Wy\u017cynie Szaryskiej w dolinie Wielkiej i Ma\u0142ej Svinki. Jest to jedna z najstarszych wsi w dawnym powiecie szaryskim. W przesz\u0142o\u015bci nale\u017ca\u0142a do w\u0119gierskiej rodziny Szinyei-Mer\u0161e od 1262 do 1918 roku. Mer\u0161e zosta\u0142 za\u0142o\u017cycielem rodu i mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w - Benedikta i Powsa - Piotra. Obaj synowie otrzymali du\u017ce terytoria od kr\u00f3la Andrzeja III i palatyna Omodei. Syn Omodei, Jan z rodu Aba, si\u0142\u0105 przej\u0105\u0142 te terytoria i pojma\u0142 brata Benedykta, Piotra. Zagrozi\u0142 mu \u015bmierci\u0105, je\u015bli nie odda wszystkich praw do posiad\u0142o\u015bci w Swinie. Oznacza\u0142o to, \u017ce Benedykt musia\u0142 wymieni\u0107 ca\u0142\u0105 darowizn\u0119 od Beli IV, a tak\u017ce certyfikaty w\u0142asno\u015bci od Stefana V i W\u0142adys\u0142awa IV, za \u017cycie swojego brata. Wypracowali kompromis i dzi\u0119ki temu ca\u0142a sprawa oby\u0142a si\u0119 bez rozlewu krwi. Wnukowie Mersze, synowie Benedykta: Miko\u0142aj, Piotr Touth (Touth by\u0142 przydomkiem, oznacza\u0142 S\u0142owaka), Dome (Dominik) i najm\u0142odszy Mer\u0161e podzielili dziedziczne posiad\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Wioska zosta\u0142a pocz\u0105tkowo zbudowana jako dw\u00f3r, ale w XV wieku zosta\u0142a ufortyfikowana na wz\u00f3r dworu.<\/p>\n\n\n\n
Barokowy dw\u00f3r z drugiej po\u0142owy XVIII wieku zosta\u0142 przebudowany w stylu klasycystycznym. Ma kszta\u0142t prostok\u0105ta o dwutraktowym uk\u0142adzie. Posiada jedenastoosiow\u0105 fasad\u0119 z przypor\u0105, wyobra\u017conymi kolumnami i filarami. Fasady maj\u0105 rymy lozenge i pod\u0142u\u017cne okna, a dach jest mansardowy. Pomieszczenia zdobi\u0105 \u0142uki pruskie.<\/p>\n\n\n\n
Svinia by\u0142a katolick\u0105 wiosk\u0105 a\u017c do XVI wieku, kiedy to ca\u0142a rodzina Mer\u0161e, kt\u00f3ra by\u0142a w\u0142a\u015bcicielem dworu, przesz\u0142a na protestantyzm. Wynika z tego, \u017ce ch\u0142opi pa\u0144szczy\u017aniani w Svinji r\u00f3wnie\u017c musieli przej\u015b\u0107 na protestantyzm.<\/p>\n\n\n\n
Od 1589 r. w miejscowo\u015bci odprawia\u0142 nabo\u017ce\u0144stwa ewangelicki kaznodzieja, a w XVII w. Kri\u0161tof i Ladislav Mer\u0161e dobudowali do ko\u015bcio\u0142a renesansow\u0105 wie\u017c\u0119 w formie korony, kt\u00f3ra jest wyj\u0105tkowa, poniewa\u017c le\u017c\u0105 pod ni\u0105 cztery cia\u0142a ofiar \u201erzezi preszowskiej\u201c. Na pocz\u0105tku XIX wieku ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 odebrany protestantom i do dzi\u015b jest katolicki.<\/p>\n\n\n\n
Pod ko\u015bcio\u0142em znajduj\u0105 si\u0119 trzy grobowce rodziny Szinyei-Mersa. Dwa z nich maj\u0105 nagrobki z epitafiami. Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 bardzo wa\u017cny w okresie okrucie\u0144stw Caraffy, kiedy protestantom w Preszowie zabroniono budowania budynk\u00f3w ko\u015bcielnych i gromadzenia si\u0119 na nabo\u017ce\u0144stwach.<\/p>\n\n\n\n