W drugiej po\u0142owie XIII i na pocz\u0105tku XIV wieku mieszka\u0142 tu w\u0142a\u015bciciel ziemski Uz. W 1337 r. jego syn Jan odziedziczy\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 dziedzicznych d\u00f3br rodziny Tekul, w\u0142a\u015bcicieli ziemskich pochodzenia w\u0119gierskiego. Synowie J\u00e1na i J\u00e1na mieszkali w Uzovcach i u\u017cywali w\u0119gierskiej nazwy wsi w swoim nazwisku oko\u0142o 1370 roku. Z tre\u015bci dokument\u00f3w jasno wynika, \u017ce wie\u015b Uzovce istnia\u0142a przed 1370 rokiem. Uzovce pozostawa\u0142y w posiadaniu w\u0142a\u015bcicieli ziemskich Uzovce, potomk\u00f3w w\u0142a\u015bciciela ziemskiego Uz, w XV-XVI wieku. We wsi znajdowa\u0142y si\u0119 osobliwo\u015bci i prawdopodobnie w pierwszej po\u0142owie XIV wieku we wsi zbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze wzmianki o dworze dotyczy\u0142y dworu szlacheckiego. Domniemana rezydencja szlachecka z prze\u0142omu XVI i XVII wieku, zbudowana w stylu renesansowego dworu, zosta\u0142a nast\u0119pnie przebudowana w XVIII i XIX wieku. O barokowej modyfikacji pierwotnej renesansowej rezydencji \u015bwiadcz\u0105 zachowane barokowe sklepienia w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci budynku. Fasada g\u0142\u00f3wna (po\u0142udniowa) \u015bwiadczy natomiast o znacznej modyfikacji na prze\u0142omie XIX i XX wieku w stylu historyzmu. Dw\u00f3r jest budynkiem parterowym na planie nieregularnego prostok\u0105ta, z tr\u00f3jkondygnacyjn\u0105 graniastos\u0142upow\u0105 wie\u017c\u0105 wjazdow\u0105 i dwiema naro\u017cnymi dwukondygnacyjnymi wie\u017cami o kszta\u0142cie cylindrycznym (wie\u017ca wschodnia) lub graniastos\u0142upowym (wie\u017ca zachodnia). We wn\u0119trzu przyziemia zachowa\u0142y si\u0119 sklepienia, pocz\u0105wszy od sklepie\u0144 pierwotnych, poprzez sklepienia z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w przebudowy, a\u017c po najm\u0142odsze stropy p\u0142askie. Najstarsze i najcenniejsze sklepienie zachowa\u0142o si\u0119 we wschodniej cylindrycznej wie\u017cy, na kt\u00f3r\u0105 sk\u0142ada si\u0119 renesansowa kopu\u0142a z maswerkami, zwie\u0144czeniem i dekoracj\u0105 stiukow\u0105 (rozety). W wi\u0119kszo\u015bci otwor\u00f3w okiennych i wej\u015bciowych zachowa\u0142y si\u0119 oryginalne segmentowe okiennice z pochy\u0142ymi ok\u0142adzinami. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 element\u00f3w dekoracyjnych zachowa\u0142a si\u0119 na elewacjach, zw\u0142aszcza na fasadzie g\u0142\u00f3wnej i po\u0142udniowej. Fasada podzielona jest poziomo profilowanymi gzymsami, pasowym boniowaniem, pionowo naro\u017cnym zwornikiem i pilastrami. Nad otworami wysokiej wie\u017cy centralnej znajduj\u0105 si\u0119 profilowane frontoniki z dekoracj\u0105 stiukow\u0105, a na wie\u017cach otwory pod dachem maj\u0105 ozdobne architrawy z pilastrami i wolutami. Budynek jest w ca\u0142o\u015bci podpiwniczony.<\/p>\n\n\n\n
Dw\u00f3r stanowi interesuj\u0105cy przyk\u0142ad element\u00f3w stylu historyzmu wykorzystywanych w adaptacji starszych dwor\u00f3w we wschodniej S\u0142owacji.<\/p>\n\n\n\n