Jeden z niewielu zachowanych gotyckich zabytków w Preszowie, który został zbudowany w latach 1504-1509. Budynek służył winiarni jako magazyn beczek i innych akcesoriów prawdopodobnie do końca XVII wieku, ale w archiwalnych zapisach z 1530 roku jest również wymieniany jako jedno z preszowskich więzień, dzięki bliskości ratusza. Jego nazwa pochodzi od preszowskiej krwawej masakry z 1687 r., kiedy to 24 węgierskich właścicieli ziemskich i mieszczan zostało straconych w hańbie na placu w pobliżu Kolegium Ewangelickiego na podstawie niesprawiedliwego procesu cesarskiego generała Antonio Caraffy z Neapolu. Jedna z preszowskich sal tortur, którą Caraffa stworzył do przesłuchiwania oskarżonych, znajdowała się również w podziemiach dzisiejszego ratusza, który w tamtym czasie tworzył z budynkiem jedną całość architektoniczną. Według niektórych pisemnych wzmianek budynek służył do przechowywania miejskich wag i miar, a przez pewien czas mieściła się w nim również miejska zbrojownia. W drugiej połowie XIX wieku mieściło się tu więzienie miejskie. Od początku XX wieku budynek zaczął być wykorzystywany do archiwizacji dokumentów miejskich. Obecnie służy jako galeria miejska.
